Gisteren ontvangen snailmail- en Postcrossingpost

De post van gisteren, een groot feest in de brievenbus:

Ontvangen 27 maart 2014

Ik had een pakketje klaarliggen voor Jessica, van een FB-groep, en plots zat er van haar al een pakketje in mijn bus...

Mijn pakket voor Jessica en haar dochter

met de inhoud van de vlopjes

en dit kreeg ik van Jessica, een heerlijk geurende envelop!

De volgende post kreeg ik van iemand van een andere groep:

en een brief van Dineke

en daarnaast ontving ik nog 2 Postcrossingkaarten, uit Nederland en Duitsland. En het kaartje uit Rome is van onze jongste, adres geschreven door hemzelf, de boodschap geschreven door de jongen waarbij hij in huis zat, via de uitwisseling van zijn school. Leuk! En dat komt over 2 weken hiernaartoe. Heerlijk!

Snailmail en postcrossing dag

Het was vandaag weer snailmail-en-postcrossing-dag, ik had 4 kaarten klaarliggen om te versturen via Postcrossing.

Daar kwamen nog bij een kaart voor een swap:

Spring swap - deze kaart gaat naar Ohio USA

Dit is de achterkant, met een vlopje met inhoud

 2 brieven aan buitenlandse penvriendinnen:

Bonita - Duitsland

Arlene - USA

1 uitdaging van een eigen weblog:
ben benieuwd wat zij ervan maakt om terug te sturen.

Nog een snailmail, een nieuwe snailmailvriendin:

zelfgemaakt briefpapier, met leuke dingetjes

en een voor eenmalig snailmailen (Tante Jannies postkamer), best wel lastig. Dit stuur je naar een persoon toe, maar die hoeft je geen snailmail terug te sturen. Zodra de ander de post geregistreerd heeft, krijg jij van iemand anders weer post, eigenlijk net zoals het bij Postcrossing gaat.

Buitenkant kaart + envelop

Binnenkant, zijn 3 enveloppen aan elkaar geplakt, met dingetjes erin

 

 

 

En zo ziet het eruit, als alles in de vlopjes zit

Toen ik vanmiddag in de brievenbus keek, zag ik ook een feestje bij mij:

Een snailmail van een FB-groep:

Alle envelopjes en pakjes nog ingepakt

...en uitgepakt, een groot feest!

 En nog 2 Postcrossing-kaarten, 1 met een klaprozenveld, en de andere met getekende klaprozen.

Op naar de volgende ronde!

Een week...

zonder onze jongste...wie heeft het er moeilijker mee, hij of ik. Ik denk, dat ik dat wel weet, al weet ik dat hij zich prima red daar in Italië.

Door papa afgezet op vliegveld Weeze. En we hebben inmiddels al een paar berichtjes gehad, ze zijn goed aangekomen, en ze hebben slaapplaats gevonden ;-) Pfff, een hele zorg minder.

We gaan ervan uit, dat het een geweldige week wordt. Zoonlief heeft zijn action-cam mee, en gaat de hele week filmen (zijn hobby, en hij wil er verder mee). We zijn heel benieuwd, wat hij ervan maakt. De leerkrachten waren er al heel content mee, hij is de eerste die een filmverslag maakt in al die jaren.

Mams moet deze week maar door zien te komen, ik denk dat de werkdagen gewoon wat langer worden...het komt wel goed, schatje...

Postcrossing

Ik had het in mijn vorige bericht al over Postcrossing, hier de foto's van de kaarten, die ik afgelopen week heb ontvangen.

Ontvangen 6 maart:

Ontvangen 7 maart:

Ontvangen 8 maart:

Ontvangen 11 maart:

En waarom de foto's nu niet recht staan...geen idee, ik heb ze wel zo opgeslagen. Dan draai de computer maar een slag ;-)

Snail mail

Sinds kort stuur ik niet alleen kaarten, via Postcrossing, maar ook brieven, de ouderwetse penvriend-brieven, maar dan opgeleukt met van alles.

Het is echt ontzettend leuk om te doen, en natuurlijk om cadeautjes in de brievenbus te ontvangen.

Ik zal even een impressie geven van wat ik heb verstuurd, en ontvangen.

Dit is een verstuurd boekje van scrapbookpapier, met daarin een harmonicavouw van een zakje van Pipoos, en allerlei andere zakjes. Ik heb allemaal dingen gebruikt om de zakjes te versieren, en in de zakjes tabs gedaan met mijn verhaal erop geschreven.

Deze snail mail heb ik verstuurd via Tante Jannies Postkamer, waarbij je je moet inschrijven, en dan kunt vragen om een adres. Dit hoeft niet perse een briefwisseling te worden tussen 2 mensen, maar je krijgt elke keer van iemand anders een pakje. Als je wel wilt blijven schrijven met diegene, dan kan dat prima.

Van deze persoon heb ik een kaartje terugontvangen:

Ik zie dat 'ie op de kop staat, maar er zat een kaartje in de vlop met zaadjes van klaprozen erin...mijn favoriete bloemen. Die gaan straks de tuin in! Dank je wel, Nicole!






Als jouw pakketje geregistreerd is op de site van Tante Jannie, dan krijg je van iemand anders een snail mail terug.
Dat kreeg ik van Jose:

 Allemaal leuke dingen om op te schrijven, om mee te tekenen, om te maken, en een heerlijk masker, met natuurlijk een brief, dat zij wel eens in ons dorp op vakantie is geweest...
Dank je wel, Jose!







Daarna stuurde ik een 2e vlopje:
Dit was voor Danielle, zij is nog jong (-20), en houdt van geschiedenis...dus ik heb wat opgezocht over ons dorp, een recept erbij gedaan, zakje thee, en nog wat leuke dingetjes...en natuurlijk een brief.

     

En nu maar wachten tot er weer een pakje in de bus valt.

 

Wobby 7 maart 2012 * 2 februari 2014

is niet meer.

Onze kleine Wobby, de 2e hamster van onze jongste is zondagavond overleden. Hij (of zij) was 2 jaar oud, en was de laatste tijd al vrij mager. Wij dachten, dat het kwam omdat Bobby (de 1e hamster van jongste) hem misschien het eten voor de neus wegkaaide. Blijkbaar was hij ziek ofzo. Zondagavond toen jongste naar bed moest, ging hij nog even kijken bij zijn huisdiertjes, en Wobby lag heel raar in het hok. Hij heeft hem eruit gehaald, en bij zich gehouden. Toen dacht hij dat zijn hartje niet meer klopte, en gaf hem aan mij. We zijn naast elkaar gaan zitten op de bank, en ik heb hem vastgehouden. Hij begon heel diep te ademen, en je kon horen dat hij het opgaf. In mijn armen is hij ingeslapen. Jongste heeft hem in een mooi doosje gedaan, de naam en datum er bovenop gezet, en naast zijn bed neergezet.

De volgende dag nadat hij uit school was gekomen, belde hij op: "ik heb Wobby begraven bij de kastanjeboom". Hij kon niet wachten om zijn geliefde huisdiertje zijn laatste eer te bewijzen. Toen opende hij Facebook, en zocht de foto's op waar Wobby opstond: "het zijn er maar 2" zei hij. Gelukkig had ik nog meer foto's van de hamsters, en hebben we alle foto's opgezocht, en er een mooie collage van gemaakt.

Dit had jongste nodig om te verwerken.

Het is heel triest om te zien hoeveel verdriet jongste heeft om z'n kleine grote vriend. De tranen biggelen mij ook over de wangen.

Rust zacht, Wobby

Ze zijn verdwenen, onze buren...

Nadat we al heel verbaasd waren, dat dat huisje in gebruik werd genomen voor permanente bewoning, zijn we nu heel verbaasd dat het huisje zomaar weer helemaal leeg is.

Begin mei zagen we telkens een mereltje naar binnen vliegen met takjes en ander bouwmateriaal. In een voederhuisje, open en bloot aan de achterkant van ons huis

 Ze heeft er een mooi huisje van gemaakt, en bewaakt haar huis met haar leven.
Het zal toch niet, dat ze er eieren gaat leggen...

En ja hoor, toch eieren gelegd...en zowaar in ieder geval 2 merel-baby'tjes. En moeders spreidde telkens haar vleugels over de kleintjes, zodat ze veilig zaten.

 Alleen, op een vrijdagmiddag had ik geen activiteit meer gezien, en geen merel-moeder op het nest...zondagochtend nog steeds niet, dus maar even proberen te kijken.

En inderdaad, er was niets meer om onder haar vleugels te houden, wellicht dat ze onverhoopt op zoek is gegaan naar haar kroost. Klaar om uit te vliegen waren ze nog lang niet, want geen haar en vleugels te bekennen bij de kroost, dus zo laat was het niet. Zou het dan toch té open en bloot geweest zijn, dat een rover het nest leeg heeft gehaald? We hebben niets in het gras en de borders kunnen ontdekken, wat erop kan duiden, maar we zijn er bang voor.

Volgend jaar maar geen nest meer maken, open en bloot, da's zo jammer voor de mereltjes.